“Mijn notaris zei twee weken voor onze reis naar Suriname: ‘Ik ben echt aan vakantie toe.’ Maar nee, hij was absoluut niet jaloers dat Erik en ik mochten reizen en hij nog niet.
Op 1 maart 2020 stapte ik met een tevreden gevoel in het vliegtuig op luchthaven J.A. Pengel, met het plan om zes weken later terug te keren voor de verbouwing van Villa Famiri. Niet wetende dat het elf maanden en twintig dagen zou worden. We herinneren het ons allemaal, die cruciale periode toen op 15 maart 2020 de Corona-maatregelen in Nederland werden ingevoerd na het verontrustende drama in Italië, dat zijn oorsprong vond in China. In Suriname leek alles toen nog rustig.
Ik herinner me wat de manager van mijn hotel zei: ‘In Suriname wordt gezegd dat zwarte mensen geen Covid-19 krijgen. Dat is alleen voor blanken.’ Surinamers werden wakker geschud uit deze illusie. Het luchtruim ging dicht en zowel blanke Nederlanders als Surinaamse Nederlanders – de diaspora van Suriname – konden niet meer naar het land van hun hart reizen, niet genieten van de vrijheid die Suriname hen bood.
Na zeven dagen verplichte quarantaine mocht ik eindelijk naar buiten. Een door de overheid verplichte ‘wachter’ voor mijn huis, om te controleren of ik toch niet naar buiten zou glippen en Surinamers zou besmetten, terwijl ik een dag eerder negatief was getest, was overbodig. Ik had immers een quarantaineverblijf in mijn eigen hotel. Holland Lodge Paramaribo was goedgekeurd door de overheidsinstanties.
Na het ontbijt vertrokken Erik en ik naar Villa Famiri voor een afspraak met een aannemer. Het was de Dag van de Revolutie, die voor het eerst in tien jaar niet werd gevierd. De nieuwe president heeft deze naam afgeschaft en 25 februari 2020 omgedoopt tot de Dag van Bevrijding en Vernieuwing. Dat kan alleen in Suriname.
Onderweg zagen we een drukte van belang op de Wilhelminastraat. Lokale Surinamers waren onderweg van A naar B. Dit stond in schril contrast met de lege toeristische hotspots in Paramaribo. De historische panden zagen er vervallen uit en de nieuwe wandelpromenade, Wakapasi, bij de Palmentuin lag er troosteloos bij.
De minister van Volksgezondheid kreeg gisteren als eerste de Covid-19-vaccinatie. Televisie-uitzendingen besteden veel aandacht aan Covid-19, met dagelijkse updates over het aantal besmettingen, ziekenhuisopnames en overlijdens. In gesprek met Sabrina, een van mijn medewerkers, hoorde ik dat zij en haar familie gelukkig niet waren getroffen door Covid-19. Ze namen het virus serieus en bleven thuis, zoals velen in Suriname.
Opvallend is dat de Surinamers het virus veel serieuzer nemen dan de Nederlanders. Als Nederlanders net zo serieus worden als de Surinamers, dan mag mijn notaris straks op vakantie.”
Geeta Louwe 