De afwezige vader

Mavis is een 53-jarige moeder van vier kinderen en woont in Suriname. Ze draagt een verhaal met zich mee dat geweven is met verschillende zoektochten naar geluk met liefdes uit Nederland. Haar kinderen delen geen gemeenschappelijke vaders; elk van hen vertegenwoordigt een uniek stukje van Mavis’ reis door het leven. 

Romario, 34 jaar oud, koestert zijn afkomst, hoewel zijn vader in Nederland woont. Hij weigert het label ‘product van een buitenechtelijke relatie’ te dragen en zijn moeder de ‘buitenvrouw’ van zijn vader te betitelen.

Abigail, 28 jaar oud, heeft haar vader slechts zelden gezien, aangezien hij eens een Nederlandse diplomaat was in Suriname, en haar slechts eens in de vijf jaar bezoekt. Voor Abigail een zeldzaam maar betekenisvol contact.

Michaël, 36 jaar oud, heeft een bewogen jeugd gekend. Na de scheiding van zijn ouders in Suriname vertrokken ze naar Nederland maar keerde hij na het behalen van zijn diploma’s met zijn zusje terug naar Suriname op zoek naar de liefde en aandacht van hun vader.

George, nu 81 jaar oud, verliet Suriname op 26-jarige leeftijd, achterlatend een complexe erfenis van kinderen bij zowel zijn vrouw als zijn ‘buitenvrouw’. Zijn afwezigheid liet een leegte achter in het leven van zijn achtergebleven kinderen in Suriname.

Deze verhalen zijn geen product van fictie; het zijn werkelijke gebeurtenissen van mensen die ik persoonlijk heb gekend en mee heb gesproken. En natuurlijk kan ik niet ontkennen dat er een vleugje persoonlijke ervaring in verweven zit.

In Suriname worden moeders van verschillende etnische achtergronden gesteund door uitgebreide familienetwerken, terwijl de afwezige vader een grote rol speelt in de mate van stress die zij ervaren bij het opvoeden van hun kinderen. Echter, in Nederland, waar drie generaties Surinamers nu wonen, lijken traditionele opvoedmethoden nog steeds stand te houden, ondanks de invloed van de westerse samenleving.

Voor alleenstaande Hindoestaanse- of Javaanse moeders in Nederland, die hun kinderen opvoeden in een family compound, of voor Creoolse- of Marron moeders die hulp krijgen van familieleden, vormt het vinden van de juiste opvoedingsmethode een uitdaging, aangezien traditionele en westerse waarden met elkaar in conflict kunnen komen.

Zolang vrouwen vasthouden aan traditionele familie waarden en moeders vasthouden aan traditionele opvoedingsmethoden, lijken vaders te ontsnappen aan hun verantwoordelijkheden, zowel in Suriname als in Nederland. Zo blijven de verhalen van Romario, Abigail, Michaël en de kinderen van George zich herhalen, generatie na generatie en blijft de afwezige vader altijd aanwezig.