De laatste loodjes

In tegenstelling tot de anderhalf jaar durende greep van COVID-19 heeft de wetenschap bewezen deze strijd te kunnen winnen. Mijn gedachten gaan uit naar alle slachtoffers.

De afgelopen periode hebben we in ons hotel vooral gasten ontvangen die een familielid kwamen begraven. 

Nederland steunt Suriname met de ‘afdankertjes’ AstraZeneca. Chapeau voor de vrijwilligers die afreizen om te vaccineren. Zoals de buurvrouw van mijn stiefdochter, die nooit eerder in Suriname is geweest en moedig haar bijdrage levert. 

De ‘afdankertjes.’ Wat leeft er bij het Surinaams volk als dit de gedachte is. Argwaan? Angst? Kolonialisme? 
De doelgroep de ‘Blaka Sma’, letterlijk vertaald ‘zwarte mensen’ is de laatste die Suriname moet verlossen van de pandemie. Deze doelgroep bestaat vooral uit Marrons, aan wie de oproep is gedaan om zich te laten vaccineren. Marrons in Suriname zijn afstammelingen van mensen uit Afrika die door slavenhandelaren naar Suriname zijn gebracht. Zij bevrijdden zichzelf uit de slavernij en vluchtten het oerwoud in. De Marrons kenmerkten zich als zelfredzame mensen die wisten hoe te overleven in het oerwoud waar zij hun cultuur, geloof, familietradities en kunstuitingen in stand hielden.
Is het vreemd dat de Marrons de vijandige westerse wereld niet begrijpen en niet vertrouwen? Verklaart dit waarom de nakomelingen van deze doelgroep moeilijk te overtuigen is om zich te laten vaccineren?

Het is 1 juli 2021, Keti Koti – Verbreek de ketenen. Geen spijt maar wel excuses.
Voor het eerst in de geschiedenis komt een excuus van een gemeente in Nederland voor het slavernijverleden. Zo maakt de burgemeester van Amsterdam haar excuses voor de betrokkenheid van het Amsterdamse stadsbestuur bij de slavenhandel. 
‘In Amsterdam verdiende bijna iedereen aan de kolonie Suriname,’ zegt Burgemeester Femke Halsema.  

Excuses klinkt als ‘sorry’ maar het neemt niet altijd diepgewortelde gevoelens weg. Evenmin is herstelbetaling de oplossing om de rekening te vereffenen met het koloniale leed. Want aan wie betaal je en hoeveel betaal je?
Daden zoals het opnemen van het koloniale verleden in de geschiedenisboeken van Nederland en bijdragen aan het onderhoud van de koloniale monumentale panden in Suriname, gebouwd door de Hollanders, zijn veelbetekenende gebaren. Deze panden zijn zowel Surinaams als Nederlands erfgoed.

Ondertussen gaat het leven gewoon door. Op het Plein in Den Haag zijn de terrassen afgeladen vol. Een biertje op het terras staat symbool voor vrijheid.
In Suriname is er een totale lockdown op deze nationale feestdag, de ‘Dag der Vrijheden.’

We hebben de afgelopen anderhalf jaar benut om hotel Holland Lodge Paramaribo nog mooier te maken dan het al was en hebben gasten een verblijf geboden voor de verplichte zeven dagen quarantaine. Nu maken we ons op voor een nieuw tijdperk.

Eén ding is zeker. Zodra ik mijn tweede AstraZeneca-vaccin, waarvan ik de eerste in Suriname heb gekregen, heb gehaald op 2 juli, dien ik opnieuw het verzoek in bij het Consulaat van Suriname in Amsterdam om te mogen reizen naar Suriname. Mijn team heeft me nodig en ik heb mijn team nodig. Net zoals Nederland en Suriname onafscheidelijk aan elkaar verbonden zijn, zijn wij dat ook!

Foto door Ricardo Ortiz op Pexels.com

2 gedachten over “De laatste loodjes

  1. Keti Koti. Pijnlijk en waar! Bijna weer terug naar Suriname. De volgende fase. We houden contact. Daan

    Verstuurd vanaf mijn iPhone

    >

    Like

Geef een reactie op Anneke Kuis Reactie annuleren